MESELE
Zaman!.. zaman!.. sendedir, çözülmeyen tüm sırlar,
Sende vücût bulur, bu hayatla ufuklar...
Ekmeğim suyum benim, hasretime giden yol,
Özleyip beklediğim ecelime giden yol,
Dünya denen faniden kurtulayım seninle
Beni benden azat et o ilahi sevginle...
Kendimi düşünmeyim, sen var iken içimde,
Avutma artık beni, her gün başka biçimde...
Izdırabın zevk oldu, onunla yanar sinem,
İçimdeki ateşi söndürmez oldu dîdem...
Firkâtin var ruhumda, o oldukça gülemem,
İlerleyen zamanda sonsuzluktur meselem...
AMASYA/ 07/11/1986
Salih Sebahattin KARADAĞ
