“ Kara kışta kara, buza yaslandım;
İbret için yüreğimden seslendim.”
Bin dokuz yüz on beş, Sarıkamış’ta
Eksi kırk derece bir kara kışta,
Yarınlara hayal kurulan yaşta;
Yaratan kendine döndürdü beni;
Allahüekber’de dondurdu beni.
Dünyaya eğilip bükülmedim ben.
Dağılıp yerlere dökülmedim ben.
Beşeri bir güce yıkılmadım ben.
Felek tabiata yendirdi beni,
Allahüekber’de dondurdu beni.
Türk oğluyum, şerefliyim, kutluyum;
Yeise düşmedim hep umutluyum;
Kadere eyvallah dedim, mutluyum…
Mevlâ’m aşkla yaktı, yandırdı beni,
Allahüekber’de dondurdu beni.
Mukaddes davaya giden yön için,
Bugün için, yarın için, dün için;
Vatan, millet, bayrak, devlet, din için…
Şehadet atına bindirdi beni,
Allahüekber’de dondurdu beni.
OZAN NİHAT, canlar yetişir durur;
Şehitler bülbüldür, ötüşür durur;
Ocağımız sönmez, tutuşur durur…
Bire bin yanınca söndürdü beni,
Allahüekber’de dondurdu beni.
(Bursa, 03 Temmuz 2008)
