Eski pabuç ile, eski fistanla,
Ta doğuştan fakir, köylü kızları.
Hergün mal masatla bağla bostanla,
Yorar akıl fikir köylü kızları.
Seher vakti hep tarlaya giderler,
Akşam olur geri köye giderler,
Salına salına suya giderler,
Elde testi, bakır, köylü kızları.
Yürüyüşü pınar gibi akışlı,
Kaşları var doğumundan nakışlı,
Kimi elâ gözlü, ceylan bakışlı,
Kimi mavi, çakır köylü kızları.
Çocukluktan her hizmete alışır,
Gece demez, gündüz demez çalışır,
Eve gelir, tezgah ile buluşur,
Halı, kilim dokur köylü kızları.
Yüreğinden bağlı olur yârine,
Fatih, Yavuz yetiştirir yarına,
Söz söyletmez namusuna, arına,
Canlarına okur köylü kızları.
NİHAT hem sevindi, hem de üzüldü,
Bazısı töreden, dinden çözüldü,
Heme şehirler de çoğu bozuldu,
Özden sağlam şükür, köyle kızları.
Ozan Nihat
Çökertme 27 Temmuz 1989
