Son peygamber Hz. Muhammed (Allah’ın selamı üzerine olsun.), Hıra ’da derin düşüncelere daldığı günlerin birinde, Cebrail’in ‘Oku’ emriyle irkilmişti. Bu muhteşem başlangıç bile, günümüzde İslam’a yöneltilen eleştirilerin ne kadar haksız; bu eleştirileri yöneltenlerin ne kadar hakkaniyetten uzak olduklarını göstermesi açısından ibret vericidir.
Kuran’ın birçok yerinde ‘düşünen bir toplum’ ibarelerinin olduğunu biliyorsunuz. Zira düşünmek, insanı insan yapan temel vasıflardan biridir. Okumak ile düşünmek ise bir güvercinin iki kanadına benzer. Biri olmadan diğeri bir işe yaramaz.
İnsanoğlu sahip olduğu akıl sayesinde, okumak ile düşünmek arasındaki derin bağı keşfedebilecek bir yetenek ile yaratılmıştır. Bahşedilen bu yetenek ise okumak ve okuduğu üzerinde düşünmek ile anlam kazanır. Bu sayede Gazalî, Gazalî olmuş; Birunî, Birunî olmuştur. Mevlana’yı, Mevlana yapan da bu inayettir. Fatih’i Fatih yapan da bir rivayete göre, çocuk yaşta altı-yedi dil öğrenip, altı-yedi medrese (evrenkent) bitirmesidir elbette.
Bir eğitimci olarak iddia ediyorum ki, bugünleri yaşamamıza vesile olan büyük Önder Atatürk’ü, Atatürk yapan da çok okuyup çok düşünen bir insan olmasıdır. Daha askeri okul öğrencisi iken bile Doğunun ve Batının temel eserlerini okumaya, okuduklarını tahlil etmeye çabalamıştır. Bugün özel kütüphanesinde bulunan ve birçoğunda kendi el yazısı ile karalamalar yaptığı binlerce kitap tarihe ışık tutmaktadır. Meselâ, çağdaşı olan birçok âlim, 'Mu' kıtası ile ilgili bilgilerden, Onun sayesinde haberdar olmuştur.
Atatürk’ten bahsetmişken, Onunla ilgili bir anıyı da nakledeyim. Yirmi iki gün yirmi iki gece süren Sakarya muharebeleri sırasında geceleri uykusunu açmak, zihnini toparlamak için Reşat Nuri Bey’in 'Çalıkuşu' adlı romanını okuyan da Gazi Mustafa Kemal’dir.
Evrenkent (univercity) mezunu bir insan olarak, ülkemizin ve milleti-mizin içinde bulunduğu durumdan memnun olduğumu söyleyemem. Bir zamanlar üç kıtaya nizam veren bir milletin, bugün Dünya Para Fonundan (İMF) vs. emir (direktif) almasını kim hoş görebilir ki? Bu bağlamda en büyük görevin, ülkenin ve milletin geleceğini inşa etmekle görevlendirilmiş insanlar olarak biz eğitimcilere düştüğü kanaatindeyim. Çünkü gidecek ne başka bir Türkiye var, ne de biz eğitimciler sefil fareleriz. Peki, ne yapmalıyız? Yapmamız gereken yeni nesillere okumayı, okuduğu üzerinde düşünmeyi ve düşündüğünü ifade etmeyi öğretmek olmalıdır. Tabi ki bir de va-tanını, milletini sevdirmek…
Yeni nesil bizlerin eseri olacaksa, bu esere sahip çıkalım efendiler!
Aziz Dolu Atabey
