Salınmış
Kuşlar gibi süzülmüşsün gökyüzünde...
Bir kanadın Çağlayancerit
Öteki Göksun üzerinde...
Uçmuşsun sonsuzluğa soluksuz
Uçmuşsun yücelerin gizlerinde...
Avurtların nakış nakış gamze
Parlayan umut ışığı gözlerinde...
Vay aslanım!.. Vay yiğidim!.. Vay ki vay!..
Yükseldikçe depreşmiş duyguların
Gönlün ulvi sevdalara belenmiş...
Düşündükçe ÜLKÜ adlı güzeli
Yer yer andıkça TURAN elleri
İçin içine sığmamış belli
Ayyıldızlı bakışların dillenmiş...
Medet ya Allah!
Ya Tekbir seferin!
Akıncı boyu dik duruşların şekillenmiş...
Vay aslanım!.. Vay yiğidim!.. Vay ki vay!..
Bir kara yel mi esmiş?
Bir karanlık el mi kesmiş önünü?
Nasıl böyle kolun kanadın kırılmış?
Bir yıldız gibi kaymışsın semada
Huşu içinde ruhun
Bedenin mavi derinliğe sarılmış...
Yedi veren güller açmış yüzlerinde oy!
Misk-i amber nefesin fırtınayla karılmış...
Vay aslanım!.. Vay yiğidim!.. Vay ki vay!..
Önce güneş olmuş
Işık ışık saçılmışsın yamaçlardan...
Ardından sevdalı bulut
Sevenlerince damla damla dökülmüşsün yanaklardan...
Kaç koca gün geçmiş
Nice gece aradan...
Aramışlar, taramışlar
Yazık ki bulamamışlar izini
Kaybolmuşsun uzaklardan...
Vay aslanım!.. Vay yiğidim!.. Vay ki vay!..
Sen ki
Halkın içinden
Hakkın yanındaydın...
Her başı sıkışana koşan
Hızırca darlanana varandın...
Zayıfa güç
Düşküne tay durandın...
Fakir fukaraya yardımcı
Dertlinin yaralarını sarandın...
Sen ki
Zorlu sınavına tabi hayatın
Dünyaya gönül gözüyle bakandın...
Ol cenahtan sevgi dolmuş bendine
Kıraç topraklara ırmak ırmak akandın...
Duyduğun yalnıza dost
Gördüğün üzgüne moral
Rastladığın kimsesize sahip çıkandın...
Sesime ses ver ey gurban!..
Nerdesen koşup gelem yayan!..
Kar mı doldu kirpiklerine, uyan!..
Ayaz mı vurdu parmaklarına, dayan!..
Haykır da Bozkurtçasına, dirilsin duyan!..
“Çok soğuk, üşüyorum”
Demiştin ya hani şiirinde, bir zaman...
Oy!.. Ben yanam!.. Ben yanam!..
Ben yanam da sen ısınan!..
Vay aslanım!.. Vay yiğidim!.. Vay ki vay!..
Ali YAŞAR
27.03.2009
