Korkuyorum, hem de çoook korkuyorum anne!.. Ağustos ayında üşümekten, dizinin dibindeyken seni düşünmekten korkuyorum. Öperken gül kokulu ellerini, incitmekten korkuyorum anne!..
Yalnız kalmaktan korkuyorum, kalabalıklardan korkuyorum, uyumaktan korkuyorum, uyanık olmak tam bir kabus… Korkuyorum anne!...
İlteriş’imi öpüp koklamaktan, Altar’ımın başını okşamaktan, çimlere uzanmaktan, gelinciklere dokunmaktan korkuyorum. Ağlamaktan, gülmekten, yaşarken ölmekten korkuyorum anne!.. Sensiz kalmaktan korkuyorum…
Sevda yüklü sözcüklerden, gamzeli gülücüklerden, ebr-i nisan kokan göz bebeklerinden, çiseltide kuru kalmış tefeklerden korkuyorum anne!...
Serçelerin gözyaşlarından, bozkurtların bakışlarından, genç kartalların uçuşlarından korkuyorum. Kekliklerin sekişlerinden, bülbüllerin ötüşlerinden, murat kuşlarının bakışlarından korkuyorum anne!..
Şarkılardan, türkülerden, Türk’ü söyleyen türkülerden korkuyorum. Ecdadı anmaktan, anlamaktan, gelecek nesle hesaptan vermekten korkuyorum anne!..
Su içip sarhoş olmaktan, uyanıkken kâbus görmekten, uyusam… senden olmaktan korkuyorum. Galiba ben, ben olmaktan korkuyorum anne!
Çöldeki seraptan, albümdeki ahbaptan, hatıraları hatırlamaktan korkuyorum. Ben, ben… beni anlamaktan korkuyorum anne!..
Yıllardan, yollardan, hayallerden, rüyalardan korkuyorum. Başımı yastığa koymaktan, gülerken ağlamaktan, fildişi kulemden olmaktan korkuyorum anne!..
Yılandan, yalandan, beni benden alandan korkuyorum. Kelimelerden, hecelerden, aydınlık gecelerden, ben ruhumdaki sivilcelerden korkuyorum anne!..
Başımda pişen bozadan, bizi anlatan bozlaktan korkuyorum. Gülümseyen sukuttan, isyandaki suskunluktan, işgaldeki sessizlikten korkuyorum anne!..
Yanaklarımı okşayan saba yelinden, karakışta esen meltemden, gün ortasındaki geceden korkuyorum. Geceyi hecelemeye, hecede gecelemeye korkuyorum anne!..
Yunus’tan, Mevlana’dan, Mevla’yı anarken içimdeki ıpıltıdan korkuyorum. Onlar ki; deryada damla olmaya razıyken, gönlümün kendisini akarsu zannetmesinden korkuyorum anne!
Yalan söyleyen tarihten, tarihi yalanlarına alet edenlerden korkuyorum. Eskitilmiş belgelerden, çarpıtılmış bilgilerden, basından, yayından, albümdeki resimden korkuyorum anne!..
Dedem Korkut’tan, atam Oğuzdan, Alper Tunga’dan, Satuk Buğra’dan, Köroğlu’ndan korkuyorum. Türeyiş’ten, Manas’tan, Göktürk’ten… inanmayacaksan belki ama Ergenekon’dan korkuyorum anne!..
Korkularımın hepsini yazmaya kalksam bu sayfalar az gelir. O rûku olmasa, eğilmez başım, bütün bunlar vız gelir. Uysal koyun değilim, asıl siz sessizliğimden korkun. Sağıma, soluma, önüme, arkama bakmadan; Buradayım! Çünkü ben; TÜRK’üm. Cinsim; Abide. Adım; Orhun!
Ahmet AYKOL
TÜRKAV ŞUBE BAŞKANI




























