Fatih, ikinci defa tahta geçtiğinde 19 yaşındaydı. Babası öldükten üç gün sonra 6 Şubat 1451’de kendisine gönderilen ulak Manisa’ya ulaştı. II. Mehmet atına bindi; “Beni seven arkamdan gelsin!” deyip Edirne’ye hareket etti. Cenaze töreninin ardından ilk olarak iç karışıklıklara yöneldi. Ardından da İstanbul’u düşürmek için hazırlıklara başladı.
İlk iş olarak boğazı kontrol altına almaya karar verdi. 21 Mart 1452’de plânlarını bizzat kendisinin çizdiği Rumelihisarı’nın inşaatını başlattı. Yedi bin işçinin çalıştığı inşaat dört ay gibi kısa bir sürede tamamlandı. Hisarın inşasında padişah, vezirleri ile birlikte bizzat taş taşıyarak işçilerin çalışma azmini artırdı. Anadoluhisarı’nın tamiri ve oraya da topların yerleştirilmesiyle, boğazdan kuş bile izinsiz uçamaz hale geldi. Ardından da Edirne’ye çağırdığı “Macar Urban” adlı top döküm ustasına plânlarını yine bizzat kendisinin çizdiği o güne kadar hayal bile edilemeyen azametli topları döktürdü. En büyük topun hazırlanıp ateşlenmesi için yedi gün yedi gece çalışılması gerekiyordu.
Hazırlıkların ardından kuşatma başladı. Yüzbin kişilik Türk Ordusu İstanbul’u kuşattığında Fatih, Bizans’a son defa teslim çağrısında bulundu. Bu teklifin reddinin ardından 6 Nisan’da büyük topun ateşlenmesi ile muhasara fiilen başlatılmış oldu. 22 Nisan’da bir ilke daha imza atarak 67 parçalık Osmanlı donanmasını karadan yüzdürüp Haliç’e indirdi. Macar tarihçi Dukas bile; “Böyle bir harikayı dünyada kim gördü ve kim işitti?...” demekten kendini alamamıştı. Oysa Fatih’in bir gece sonra, binden fazla büyük fıçı ve sandal üzerine kurduğu köprü akıllara durgunluk verecek derecedeydi. Bu köprünün üzerinde 5 asker yan yana yürüyebiliyor, hatta toplar yürütülebiliyordu. 27 Mayıs’ta surda ilk gedik açıldı. Askerin maneviyatını artırmak isteyen Fatih, İstanbul’a ilk giren askeri bir üst rütbeye yükselteceğini ilân etti. 28 Mayıs gecesi bütün çadırlarda ateşler yakıldı. Yüksek sesle tekbirler getirildi. Karada ve denizde yanan ışıklar tekbirlerle birleşince Bizans halkı korkudan kiliselere sığındı.
29 Mayıs sabahı güneş parlamadan kalkan II. Mehmet atına binip nihai hücumu başlattı. Yaralanan general Giuistinani; ”Tanrının Türklere açmış olduğu yolu takip edeceğim” diyerek savaş alanından kaçınca Bizans’ın maneviyatı temelli kırıldı. Maiyetindeki otuz askerle birlikte Topkapı surlarına hücum eden Ulubatlı Hasan surlara Türk Bayrağını diktiğinde İstanbul’un düştüğü belgeleniyor, 18 askerle birlikte şehit olan Ulubatlı’nın ismi de ölümsüzleşiyordu. Konstantiniyye ise artık ebediyete kadar İstanbul olarak anılacaktı.
AHMET AYKOL
TÜRKAV ŞUBE BAŞKANI
Şehitler Ölmez, Vatan Bölünmez!
Türkçe Düşün, Türkçe Konuş, Türkçe Sev, Umudun TÜRKÇE Olsun!
