Türk çocuğu, budur sana hitabım:
Seni yoktan Yaradan’dan örnek al!
“İkra!...” diyor, oku benim kitabım,
Oku, öğren, sen Kur’an’dan örnek al!
O kahraman ecdadından, atandan,
Tarih boyu kan dökülen vatandan,
Cephede kefensiz şehit yatandan,
Vatana can veren candan örnek al!
Sene bin yetmiş bir, mevsim de yazdı,
Atı kırdı, elbisesi beyazdı,
Gün cumaydı, kıldırdığı namazdı,
Malazgirt’te Alparslan’dan örnek al!
Edirne’de büyük toplar döktüren,
Öküzlerle İstanbul’a çektiren,
Koca Bizans surlarını yıktıran,
Fatih Sultan Mehmet Handan örnek al!
Bizim idi Acemistan, Gürcistan,
Bulgaristan, Yunanistan, Türkistan,
Türklüğü eyleyen dillere destan,
Sen Kanunî Süleyman’dan örnek al!
Kırım, Kafkas, Varna ile Çaldıran,
Cephelerden cephelere saldıran,
Türk’ün şeref bayrağını kaldıran,
Yavuz Selim kahramandan örnek al!
Altaylardan Viyana’yı kuşatan,
Dünya nizamını kurup yaşatan,
Plevne’de Gazi Osman Paşadan,
Tarihe bak, şu destandan örnek al!
Aynı ırksın, aynı kansın, aynı soy,
Aynı dinden, aynı dilden, aynı boy,
Gel oğlum, elini vicdanına koy,
Ulubatlı er Hasan’dan örnek al!
Yılmadan dövüşen dört bir cephede,
İstiklâl Harbi’nde Kocatepe’de,
Türk çocuğu hiç kalmadan şüphede,
Gazi gibi kumandandan örnek al!
Ben bir Türk’üm, Türk’tür benim ecdadım,
Ülkümün uğruna ölmek muradım.
Ben, beni vatana kurban adadım,
Abdülvahap Kocaman’dan örnek al!
Âşık Abdulvahap KOCAMAN




























